Koszt jednej sesji hipnozy w Krakowie wynosi od 250 zł do 800 zł za jedno spotkanie, w zależności od czasu trwania oraz doświadczenia specjalisty.

Standardowe, przykładowe ceny w krakowskich gabinetach:

• Pojedyncza sesja (ok. 1h) – 250 zł – 500 zł

• Dłuższe sesje (ok. 1,5 – 2 h, np. hipnoza regresyjna) – od 400 zł do 800 zł.

• Pakiety sesji: np. 3–6 sesji – kosztują średnio 1 200 zł – 2 300 zł, co obniża cenę pojedynczej sesji.

Aby wyobrazić sobie budżet na proces hipnoterapii, weź pod uwagę nie tyle stawkę za pojedynczą sesję, lecz dopytaj ile spotkań terapeuta przewiduje w odniesieniu do Twojego problemu. Ja pracuję wg autorskiej metody Hipnoterapii Integralnej, w której średnia liczba sesji waha się od 5-7.

Moje ceny są cenami zgodnymi z rynkiem i wynoszą odpowiednio:

– Pierwsza sesja (1h30 min – 2h) – 600 zł

– Każda kolejna sesja 1h15 min. – 1h30 min. – 400 zł

To daje łączną cenę za proces 2 200 – 3 000 zł.

Analizując oferowane stawki za hipnoterapię weź pod uwagę:

• Że jeśli chodzi o cenę hipnozy, niekoniecznie czas powinien być wyznacznikiem stawki. W hipnoterapii można pracować w różny sposób i niektóre metody nie wymagają długiego czasu, jednocześnie będąc wysoce skuteczne. Prowadzę sesje, których sednem jest praca w pozycji stojącej, w której nie da się wytrzymać zbyt długo. Z takiego podejścia korzystam np. w pracy z uzależnieniami (wsparcie hipnozą w problemach z alkoholem, hipnoza na palenie papierosów, hipnoza na zajadanie stresu).
• Zwróć uwagę na doświadczenie hipnoterapeuty w pracy terapeutycznej – oprócz certyfikatów i wiedzy warto zadać sobie pytanie o realne doświadczenia w pracy z klientami.

• Przeanalizuj opinie wystawione przez klientów – nie tylko wystawione na Google (niestety istnieją firmy, które oferują możliwość „kupienia” dobrych opinii na Google). Dlatego sprawdź opinie ze strony internetowej, czy social mediów. Warto dopytać, czy terapeuta jest w stanie przestawić źródła opinii.

• Sprawdź poziom eksperckości hipnoterapeuty – w tym pomocne może być prześledzenie poza-gabinetowej działalności hipnoterapeuty w swojej dziedzinie, np. czy jest zapraszany przez innych jako ekspert, czy oprócz pracy 1:1 prowadzi pracę grupową, warsztaty, prelekcje itp.

Hipnoza prowadzona przez specjalistę jest w 100% bezpieczna, dokładnie tak samo, jak bezpieczna jest psychoterapia. 

Czasem, u niektórych osób po sesji mogą wystąpić łagodne i krótkotrwałe dolegliwości fizyczne lub emocjonalne, wynikające ze specyfiki pracy w stanie wysokiej koncentracji i/lub pracy z wrażliwymi kwestiami, np.:

• Lekkie zawroty głowy.

• Łagodny, napięciowy ból głowy.

• Senność, ospałość i zmęczenie, które może utrzymywać się przez kilka godzin po sesji.

• Wzruszenie.

Tak, istnieją przeciwwskazania do prowadzenia hipnozy, wynikające ze specyfiki pracy w odmiennych stanach świadomości (fale mózgowe alfa i theta).

Do takich przeciwwskazań należą następujące diagnozy:

• schizofrenia

• psychoza

• ciężka depresja

• choroba dwubiegunowa afektywna

• epilepsja (padaczka)

Jeśli chodzi o ryzyko związane z hipnozą, to jest ono porównywalne z jakąkolwiek inną pracą terapeutyczną.

Specjalista ma obowiązek monitorować reakcje, doświadczenia i odczucia klienta, tak by minimalizować dyskomfort, pogłębienie negatywnych emocji, czy objawów, z którymi zgłasza się osoba.

Pamiętaj, że o każdym dyskomforcie możesz otwarcie mówić, dzielić się doświadczeniami i pytać, jeśli cokolwiek potrzebujesz dodatkowo wyjaśnić.

Hipnoza to stan umysłu świadomego. To nie jest sen ani utrata świadomości, lecz stan pełnej, głębokiej koncentracji. 

Tak, można zahipnotyzować drugą osobę, ponieważ hipnoza to w istocie wprowadzenie drugiej osoby w naturalny stan głębokiego skupienia i relaksu.

Jednak, aby zahipnotyzować człowieka, istotna jest dobrowolność – nie da się zahipnotyzować nikogo wbrew jego woli.

Hipnoza wymaga otwartości, zgody i współpracy.

W stanie hipnozy zachowujemy świadomość więc zdajesz sobie sprawę, co się z Tobą dzieję, jednak ze względu na swoiste doświadczenia związane ze stanami alfa lub theta odczuwanie rzeczywistości, tego, co się dzieje wokół Ciebie może być inne, niż w stanie jawy (fale beta). Te doznania z reguły są bardzo ciekawe i w pełni bezpieczne.

Zahipnotyzowana osoba zachowuje świadomość moralną i nie zrobi niczego wbrew swoim zasadom, czy normom etycznym.

Gdyby zdarzyło się, że coś, co powie hipnoterapeuta wywoła Twój lęk, czy opór, niczego nie zrobisz wbrew sobie. W każdej chwili masz kontrolę.

Dużo mitów związanych z hipnozą wynika z faktu, że istnieje odłam hipnozy, zwany hipnozą sceniczną, który ma charakter estradowy, rozrywkowy. Podobnie jak charakter estradowy mają występy iluzjonistów, to chociaż podczas tych pokazów obserwujemy zaskakujące zjawiska, wiemy, że nie są one prawdą. Bo kto wierzy, że osoba na scenie właśnie została przecięta na pół, a wstążka zamieniona w gołębia?

Dodatkowo sama nazwa – hipnoza brzmi nieco ezoterycznie i to może być drugi powód, że wokół hipnozy zrodziły się mity. [Słowo hipnoza pochodzi od greckiego słowa „hypnosis”, które oznacza sen.]

Przytoczę niektóre z mitów, które oczywiście nie są prawdą:

• Z hipnozy można się nie wybudzić. To oczywiście nieprawda.

  Podczas sesji prowadzący kończy tzw. indukcją wstępującą, która doprowadza do wyjścia ze stanu hipnozy. Gdyby przypadkowo o niej zapomniał (co jest prawie niemożliwe, gdy mamy do czynienia ze specjalistą, który doskonale wie, jakie kroki obejmuje seans hipnotyczny), to i tak każda osoba po kilku chwilach po samoistnie wyjdzie ze stanu fal alfa/ theta.

• Hipnoza to magia, czary-mary, tajemnicze praktyki. To także nieprawda.

  Hipnoza to przebadany stan, a hipnoterapia to przebadany proces. Ciągle pojawiają się nowe badania, prowadzone przez środowiska naukowe, często we współpracy z lekarzami, nad zastosowaniem hipnozy lub hipnoterapii w procesach leczenia albo wsparcia w leczeniu.

  Odpowiednio randomizowane badania dotyczyły np. hipnozy w łagodzeniu bólu, w tym przewlekłego, choćby w onkologii. Artykuły naukowe dotyczące neurologii wyjaśniają hipnozę jako narzędzie o coraz lepiej poznawanych podstawach poznawczych i neurobiologicznych oraz z dowodami skuteczności klinicznej.

  Możemy mieć tendencję do stosowania podobnych określeń w odniesieniu do rzeczy, co do których nie dysponujemy odpowiednią i rzetelną wiedzą, a prawda jest taka, że stan wiedzy o hipnozie czy hipnoterapii w społeczeństwie jest niewielki, chociaż zmienia się to z roku na rok.

Hipnoterapia to terapia, w której korzystamy ze stanu hipnozy
Stan hipnozy, który potrzebny jest aby prowadzić hipnoterapię, to stan umysłu świadomego, stan głębokiej koncentracji, skutkujący poczuciem swego rodzaju „zawieszenia”. Od strony fizjologicznej pracy naszego mózgu, to stan fal alfa lub theta.

Często dla skrócenia przekazu hipnoterapię nazywa się hipnozą, więc rzeczywiście te dwa pojęcia używane są w języku potocznym zamiennie. Ale mimo wszystko nie oznaczają tego samego.

Kościół katolicki nie zakazuje hipnozy i jej nie potępia. Hipnoza jako taka, sama w sobie nie jest także grzechem.

Jeśli hipnoza jest stosowana w celach medycznych, terapeutycznych czy psychologicznych przez wykwalifikowanych specjalistów, kościół nie zgłasza do niej zastrzeżeń.

W duchu kościoła katolickiego hipnoza może być postrzegana jako praktyka zabroniona, gdy wiąże się z okultyzmem, magią, wiarą w siły pozaziemskie lub oddawaniem czci demonom.

Teolodzy zwracają uwagę na ryzyko związane z oddawaniem własnej woli i świadomości w ręce innej osoby (hipnotyzera), co w pewnych warunkach może rodzić zagrożenia duchowe lub psychiczne.

Jeśli te kwestie są dla Ciebie ważne, zawsze współpracuj ze sprawdzonym specjalistą. Możesz wyjaśnić wszelkie kwestie związane z etyką katolicką przed rozpoczęciem współpracy, upewniając się, że hipnoterapeuta je szanuje i uwzględni.

Hipnoza wprowadza mózg w stan głębokiego skupienia i wysokiej podatności na sugestię, w którym poszczególne obszary i sieci neuronowe zaczynają komunikować się ze sobą w odmienny sposób, niż w stanie poza hipnozą.

Co dzieje się w mózgu podczas hipnozy?

• Spadek aktywności sieci czuwania (DMN)

Zmniejsza się aktywność w tzw. domyślnej sieci w trybie domyślnym (Default Mode Network), co wycisza wewnętrzny dialog, samokrytykę i ciągłe analizowanie.

• Większa łączność z kontrolą wykonawczą.

Rośnie połączenie między grzbietowo-boczną częścią kory przedczołowej a wyspą (insula), co odpowiada za lepszą kontrolę nad ciałem, odczuwaniem (np. bólu) i przetwarzaniem emocji.

• Niezależne działanie obszarów.

Badania z użyciem stymulacji magnetycznej pokazują, że w transie poszczególne struktury mózgu mogą działać bardziej niezależnie od siebie, co ułatwia doświadczanie nietypowych stanów (np. redukcji bólu czy iluzji).

• Mózg przechodzi w tryb fal mózgowych alfa lub theta. 

Wbrew mitom, w hipnotycznym transie rejestruje się fale mózgowe (np. alfa lub teta) typowe również dla zwykłego relaksu czy stanów czuwania – to bardzo ważna informacja dla osób, które obawiają się hipnozy, bo w trakcie hipnozy mózg funkcjonuje na częstotliwościach fal doskonale mu znanych.