Biologia uzależnienia jest zupełnie inna, niż myślałaś.
„Jakbym się otulił puchatym kocykiem”. Tak jednym zdaniem opisał swoje odczucia, związane z przyjęciem narkotyku, jeden z moich klientów.
Od razu poczułam, jak głębokie w sensie pozytywnym było do doznanie. Puchaty kocyk skojarzył mi się z przyjemnością, ciepłem, bezpieczeństwem, wygodą…
Gdy doświadczamy np. przytulenia, bezpieczeństwa, dotyku w naszym układzie nerwowym uruchamiają się skomplikowane reakcje, a organizm wytwarza związki chemiczne. Pewnie ich nazwy nie są Ci obce. To np. endorfiny, serotonina, dopamina, fenyloetyloamina… Są to tak zwane neurotransmitery, czyli molekuły odpowiedzialne za przenoszenie sygnałów między komórkami nerwowymi, czego efektem są czasowe zmiany postrzegania, nastroju, świadomości, czy zachowania. Te substancje mają wielki wpływ na nasze samopoczucie.
Takie same efekty wywołują substancje psychoaktywne, które wprowadzamy do organizmu.
Alkohol, nikotyna, leki, kofeina….
Czy już to rozumiesz?
Wprowadzanie do organizmu substancji psychoaktywnych w ZASTĘPUJE nasze naturalne mechanizmy.
Przyjmując alkohol, czy narkotyki, wyzwalamy takie same reakcje, jak powodują substancje produkowane przez nasz organizm.
Psychoaktywny oznacza „oddziałujący na mózg”.
Uzależnienie (nałóg) to silna potrzeba, wręcz przymus wprowadzania do organizmu określonej substancji psychoaktywnej (o uzależnieniach behawioralnych będzie w innym artykule).
Psychoaktywny oznacza „oddziałujący na mózg”.
Substancje psychoaktywne dzielimy na:
- pobudzające (zwiększają kondycję fizyczną lub umysłową, wprowadzają w euforię, obniżają próg zahamowań)
- znieczulające (uśmierzają, uspokajają, odprężają, otępiają, działają przeciwbólowo, zapewniają błogostan)
- halucynogenne (wywołują złudzenia wzrokowe, słuchowe, uaktywniają fantazję i wyobraźnię).
Takie same efekty wywołują substancje produkowane przez nasz organizm.
Dopamina, czy fenyloetyloamina działają jak kokaina, czy amfetamina, albo … kofeina.
Endorfiny i oksytocyna w swym działaniu przypominają morfinę i heroinę…, czy też leki przeciwbólowe i nasenne.
Serotonina działa jak LSD.
Alkohol w zależności od dawki może działać na trzy powyższe sposoby!
Często sięgamy po te zewnętrzne substancje świadomie i nie doprowadza to do powstania uzależnienia – incydentalne napicie się alkoholu, czy zapalenie papierosa, przyjęcie leku na ból, tudzież smakowanie kawy raz na jakiś czas, nie jest w końcu aż tak szkodliwe.
Dlaczego zatem się uzależniamy?
Jeśli brak nam MECHANIZMÓW REGULUJĄCYCH nasze stany emocjonalne, szybko nauczymy się, że mamy w zasięgu sztuczne generatory przyjemności lub poczucia odwagi, pewności siebie i motywacji, własnej mocy, czy ulgi.
Na początku doświadczamy samych korzyści. Znaleźliśmy anitidotum na cierpienie.
Z czasem pojawia się konieczność zwiększania dawek, aby utrzymać efekt. Bez wsparcia substancji jest coraz gorzej. Potem pojawia się przymus przyjmowania, pomimo negatywnych skutków.
Zazwyczaj na tym etapie człowiek podejmuje pierwsze próby porzucenia nałogu i często są to próby nieudane. Rozwija się poczucie utraty kontroli na życiem, lub jego częścią.
Choć osoba uzależniona bardzo często myśli o zerwaniu z nałogiem, widząc spustoszenia, jakie on powoduje, powstrzymuje ją lęk przed abstynencją.
Zespół abstynencyjny to miks wielu dolegliwości, jak niepokój, lęk, nadpobudliwość, obniżenie nastroje, zaburzenia snu, osłabienie, bóle, wymioty, biegunki…
Moi klienci często pytają: „Co będzie, jeśli z pomocą hipnozy rzucę mój nałóg? Jak poradzę sobie z wszystkim objawami odstawienia?„.
Cierpienie człowiek uzależnionego jest wielkie. Czuje się jak w pułapce. Wie, że powinien zmienić swoje nawyki, ale bardzo boi się, jak poradzi sobie bez wspomagania substancjami.
Zamiast wykluczać, pouczać, podpowiadać rozwiązania, najpierw potrzeba zwykłej ludzkiej empatii..
Dla głębszego zrozumienia kwestii uzależnień i wsparcia dla osób, które borykają się z nimi, polecam książkę Gabora Mate „W świecie głodnych duchów. Bliskie spotkania z uzależnieniem”.